DÎNOLOG

Kesekî ne ji rêzê…

Serborîyê cih lê teng kiriye.

Belkî rijikek di dest de be wê xelekekê xêz bike û xwe tê de veşêre leheng. 

Tune…

Paranoyakekî bêqisûr…

Tayekî bi tena serê xwe… 

Li parzemîneke ne ewle…

Di bêdengîyeke risasî de…

Vedikişe mala xwe. 

Tê digihêje ku berhengarîyek hebe ew jî danîna sînoran e. 

Lê li ku?

Dînolog metneke sade ye. Wê xwîner di Dînologa Îrfan Amîda de pêrgî zemîneke razber bê ku bi panoramaya xwe ya xweser mirov difikirîne. 

Belkî jî zemîn bi goşt û hestî ye, lê ew û zeman li hev naguncin. Zeman ku ji xwe re zemînekê dibîne diherike, carinan jî bi giranîya xwe bi zemînê ve dizeliqe. Di Dînologê de pirî caran “zeman” ji xwe re zemînekê nabîne û kevn dibe, diwerime, genî dibe. 

Niwaze ye ev berhem.

Tehsîn Baravî